Programowanie, rowerowanie, kosmosy i inne fajne rzeczy

Pięć Dwa Dębiec

Jest to polska grupa hip-hopowa powstała w Poznaniu, w 1999 roku. Tworzą ją Przemysław „Hans” Frencel oraz Paweł „Deep” Paczkowski. Dlaczego o nich wspominam? Trzydziestego października ukazała się ich płyta zatytułowana T.R.I.P.

T.R.I.P - okładka

Początki

Cofnijmy się w czasie. Jest rok 2000. Zespół wydaje, za własne pieniądze, swoją pierwszą płytę „Najwyższa instancja”. Jest to tzw. nielegal, czyli album nagrany w domowych warunkach i rozprowadzony, najczęściej w swojej okolicy. Typowy sposób na start, szczególnie dla zespołu zajmującego się rapem. Instancja może nie była najwyższa, lecz porównując z innymi „domowymi nagrywkami”, stała na jakimś poziomie. Co kto lubi. Dla mnie szybkie nawijanie pod bit i teksty typu: „…kawałek, który cię wykręca, tak jak wodę z mokrej szmaty” są dla mnie średnio interesujące. Mnie osobiście, nie wykręciło.

Rozpad i kolejna płyta

W roku 2002 Deep opuścił zespół. Mimo to Hans wydał kolejną płytę pod szyldem 52. Nosiła ona tytuł „P-Ń VI”, czyli Poznański Czerwiec. Moim zdaniem było to jedyne nawiązanie do tych wydarzeń. Utwory opisują polską rzeczywistość, często w ostrych słowach. Ich poziom jest już wyższy, niż w przypadku pierwszego albumu i będzie systematycznie rósł. Piosenki są przeplatane co najmniej intrygującymi skitami, czyli krótkimi, często zabawnymi wstawkami, powiązanymi luźno, lub wcale z tematyką płyty. Bity są już bardziej złożone i ciekawsze brzmieniowo, choć większość składają się z prostego schematu „bum, bum, klap” i jakiejś melodii w tle.

Deep Hans

Po pięciu latach zespół znowu liczył dwie osoby. Zapowiedziano płytę, która nagrana będzie w założycielskim składzie. Po kilkukrotnym przesuwaniu premiery, ujrzała światło dzienne. Można było i nadal można ściągnąć ją LEGALNIE z Internetu. Jeśli komuś bardzo zależy, to pewnie na allegro krążą jeszcze egzemplarze kolekcjonerskie. Dochód z nich, z wyłączeniem egzemplarza nr 52, który został sprzedany na aukcji charytatywnej, przeznaczono na produkcję kolejnego krążka. W międzyczasie, w tym samym roku, a więc 2008 ukazała się składanka, która zawierała dotychczasową twórczość chłopaków z Dębca, wzbogaconą o trzy nowe utwory. Jednocześnie rozpoczęto prace nad kolejnym albumem. Tym razem, miało być to coś w klimatach trip-hop. Jednak nie obyło się bez komplikacji. Studio zostało obrabowane. Oprócz sprzętu muzycznego, skradziono także komputer, na którym zapisane były wszystkie materiały. Zostały one odtworzone i ostatecznie „T.R.I.P.” ujrzał światło dzienne.

Jak już pisałem, zespół rozwija się z płyty na płytę. Dwie ostatnie stoją już na dość wysokim poziomie, jeśli chodzi o polski rap zarówno od strony tekstowej, jak i brzmieniowej. Moim zdaniem „Deep Hans” oraz oraz „T.RI.P.” brzmią podobnie, mimo iż reprezentują, czy też miały reprezentować, inne gatunki muzyki. Ponownie poruszane są problemy życia szarego człowieka, lecz ich opis jest inny, bardziej dojrzały. Można doszukać się sporej liczby motywów antykościelnych i dość ostrej krytyki politycznej . W utworze „Creutzweli”, który był singlem promującym „Deep Hans” pojawia się pojęcie „choroby szalonych głów”, która grasuje w naszym kraju. Na „T.R.I.P.” mój osobisty faworyt, to „Bezsenność”. Może przez porę dnia, a raczej nocy, w jakiej słuchałem jej pierwszy raz. Na przykładzie „52 Dębiec” można zaobserwować rozwój zespołu w ciągu tych dziesięciu lat działalności. Niektórzy dalej reprezentują sobą to, czym zaczynali, tworząc stereotypowy obraz środowiska hip-hopowego. Nie wszyscy są napakowanymi łysolami z BMW. Rap potrafi być muzyką. Da się go nawet słuchać. To tak dla tych mniej znajomych z tematem.

Poniżej intro do płyty „T.R.I.P.”

13 Comments

  1. torero

    Muszę powiedzieć, że z całej takiej muzyki, która nie kręci mnie nic a nic, pamiętam ich tekst właśnie: „żaden madafaka nie podskoczy do Polaka” 🙂 A to już dużo 🙂

  2. Kucyk

    @torero właśnie dążę do tego, że te oni się rozwijają muzycznie, jak i tekstowo. Powoli odchodzą od takiego wulgarnego i ostrego języka. Nadal to chłopaki z dzielicy cieszącej się nieciekawą opinią, lecz na tle innych Peji, Pihów wypadają całkiem całkiem. 🙂

  3. torero

    Cóż… całkowicie ufam Twojej opinii 😀

  4. Paolo

    Torrero jeszcze wolę polskie… niż fiołki w Neapolu ;D

  5. Dodek

    Puściłem sobie ten filmik i to jest PRZEKOMICZNE!

  6. torero

    @Paolo: akurat wujek gugiel mówi, że tekst o fiołkach to Przerwy – Tetmajera jest 🙂

  7. Kucyk

    @Dodek: Myślałem już, żeby dać ostrzeżenie przed dziwną narracją, ale się powstrzymałem. Cóż, o gustach się nie dyskutuje, a od trollowania były, chyba, inne blogi…

  8. Dodek

    Jakiego trollowania? To jest po prostu przekomiczne 🙂

  9. Kucyk

    @Dodek: no jest. Nie wiem skąd oni wytrzasnęli tego lektora. Dalsze utwory nie pasuja to tego. Mogłem wybrać coś innego właściwie.

  10. Michał _kUtek_ Kuciński

    52 Dębiec średnio mi podchodzi. Lubię ze dwa kawałki (w tym przede wszystkim „Konfrontacje”. Z rapu to przede wszytkim ostry, eazy-e, dr. dre, the game.

  11. Kucyk

    @Michał kUtek Kuciński: w każym gatunku muzyki są cie lepsi i gorsi. Akurat w rapie ci drudzy, są bardziej popularni i wpływają na wizerunek tej muzyki. Wybrałem sobie 52, bo niedawno wydali ta płytę i jest już ona bardziej dojrzala niz te dwie pierwsze. Ostrego bym nie polecał niektórym na początek, bo można się zrazić. On też w słowach nie przebiera czasem :).

  12. Sowiak

    @kutek, @kucyk: Sprawdzcie Małpe, http://myspace.com/malpanabitach albo WENA & Rasmentalism http://myspace.com/rassinarround Tez wydali dosc dojrzale plytki, a wyszly tylko w drugim obiegu.

    Co do 52, musze sie wreszcie (za)wziac i posluchac.

  13. qbx

    Ale podkład wykozaczony, trzeba przyznać 😉
    Większość osób w rapie denerwuje wulgarny język, a mnie denerwuja monotonne beaty. Leci takie coś w kółko i wnerwia ;/.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

© 2022 Kutzowsky

Theme by Anders NorenUp ↑